Warrior Poet

रजनी नीरजा ओज मधुर मुक्त रे वाटे समजूनी क्षीर तया बाल-मुग्ध रे चाटे होऊनी भ्रमनिरास पाहत अन् जरा वरी तश्यात आत नकळत घुसत बाण अन् उरी कसा कुणी आजि न अवगता घेतला घास जरी उरी शर्वरी करी राहिला शतजन्मीचा ह्रास -निखिल बिरमल

रंगमहाली बंदिस्त माझे प्राण कोंडले आहे बाहेर तिकडे चंद्रानेही क्षीर सांडले आहे कधी सकाळी वारा सारा देह स्पर्शुनी जातो कुठे पलिकडे झुरता झुरता तारा निखळुन पडतो लुकलुकणा-या गोड तारका उगाच हसवुन जाती तिमिराचे हे तेज पाहूनी नयन भरुनी येती जाई-जुईचे रंगीत गंधित परस हरवले आहे बाहेर तिकडे चंद्रानेही क्षीर सांडले आहे - निखिल बिरमल