शतजन्मीचा -हास

रजनी नीरजा ओज मधुर मुक्त रे वाटे
समजूनी क्षीर तया बाल-मुग्ध रे चाटे
होऊनी भ्रमनिरास पाहत अन् जरा वरी
तश्यात आत नकळत घुसत बाण अन् उरी
कसा कुणी आजि न अवगता घेतला घास
जरी उरी शर्वरी करी राहिला शतजन्मीचा ह्रास

-निखिल बिरमल

Comments

Popular posts from this blog

मुक्या कळीला फुटले हासू....