स्वयंसूक्त
सूर्य तो प्रचण्ड तप्त शांत चंद्रिकाही मी मीच धृत-भस्म-काष्ठ दीप्त अग्निकाही मी ॥ध्रू॥ पृथ्वी-तेज-आप-अग्नि मीच व्याप्त व्योमनी शर-पशु-निषाद बनुनी हिंडतो मी काननी सृजन-तपन-विलय कर्मी तृतीय नेत्रिका ही मी मीच धृत-भस्म-काष्ठ दीप्त अग्निका ही मी॥१॥ मी बनुनी शंकराच्या करी त्रिशुल तिष्ठलो मीच गदा-शंख-चक्र हरीमय जाहलो श्रीप्रिया अधरधरा मुक्त सानिका ही मी मीच धृत-भस्म-काष्ठ दीप्त अग्निका ही मी॥२॥ सृजनाचा आरम्भ मीच मीच ब्राह्मी कामिनी कणाकणात स्पंदणाऱ्या प्रदीप्त मीच गर्भिणी थाप मी मृदंगाची धूंद नृत्यकर्मी मी मीच धृत-भस्म-काष्ठ दीप्त अग्निका ही मी॥३॥ ताण्डवात तप्तलेली त्यागमूर्ती शोणिता शाम्भवी ही मीच तो सुरम्य रम्य शाश्वता भोक्ता-भोज्य-भोज्यदा, क्षुधा भोजनात मी मीच धृत-भस्म-काष्ठ दीप्त अग्निका ही मी॥४॥