Posts

Showing posts from November, 2018

हे परवरदिगार

अश्कोंकी बारिशों में              भीगतासा मैं चला पथरीली राहों में              लडखडाता गीर पडा तू दिखादें नूर तेरा              ढूंढता फिर मैं चला जल रहा हूँ मौला मेरे              छोड़ देअब यह गिला धुंध-अंधेर हर ड़गर में              तेरा कैसा यह सिला हे परवरदिगार,              मेरा प्राणपखेरु उड़ चला डूब रही है आसूवन में             तेरी बनाई हर सहर तेरी गालिब राहों पर अब             टूट रहा है हर कहर मर रहे हैं ख्वाब सारे             मर रही है हर महर झ...

मी चंद्र पाहिला होता

सायंकाळी रत तटावर कुणी मारवा छेडला होता तमात नदीच्या उगवताना अन् मी चंद्र पाहिला होता।। धृ।। निसटून चालला सुवर्णवर्ण निसटती बलाक माला कमलदलाची कोमल दलदल दुःखहीन या दला तरी कुमुदिनी हसती निरंतर कुमुदबान्धवा मुखरिता तमात नदीच्या उगवताना अन् मी चंद्र पाहिला होता।। १।। रजनीरज रजरज नीरज राजरजनी रज स्त्रजताना कर्णकोठरे कलकल कीट् कुटिल कीर नीजताना रंगीत रंगीत गंधित-धुंदित गंध धुंद सांडला होता तमात नदीच्या उगवताना अन् मी चंद्र पाहिला होता।।२।। पुढे पलिकडे पाराखाली बसणारा तो चांभार मला ठाऊक असे त्याचा तो साराच कारभार संध्या समयी खेळ घडीचा त्याने उरकला होता तमात नदीच्या उगवताना अन् मी चंद्र पाहिला होता।।३।। ओजस ओजस मृग-पाडस विरस बागडे रिक्त रानी आकाशात तो चकोरबन्धु पण प्रकटतो झणी क्षणी समजून मयुखी क्षीर तयाने अश्म चाटला होता तमात नदीच्या उगवताना अन् मी चंद्र पाहिला होता।।४।। कुणास ठाऊक कुण्या गात्राचे कातळ झाकोळले कुणास ठाऊक कुण्या जत्रेचे तंबू दिसू लागले मी तर मात्र समजून गेलो मिहीर बुडाला होता तमात नदीच्या उगवताना अन् मी चंद्र पाहिला होता।।५।। -निखिल बिरमल ५-११-२०१८